مطالبه ورود بازرس هیئت‌رئیسه روابط عمومی‌های استان تهران به پرونده آسایشگاه کهریزک این روزها بیشتر از همیشه توسط رسانه های جنوب تهران دنبال میشود .

وقتی نقدهای رسانه‌ای پیرامون آسایشگاه خیریه کهریزک به نتیجه ملموسی و  باور پذیری نمی‌رسد ، انتظار می‌رود بازرس هیئت‌رئیسه روابط عمومی‌های استان تهران با ورود حرفه‌ای ، روند پیگیری مطالبات و اصلاح رویه‌ها را بررسی کند.

یادداشت‌های انتقادی منتشرشده درباره عملکرد روابط عمومی آسایشگاه خیریه کهریزک ، با هدف اصلاح ضعف‌ها و تقویت تعامل این مجموعه با رسانه‌ها مطرح شده‌اند ؛ اما با وجود طرح این دغدغه‌ها ، تاکنون تغییر ملموس و رضایت‌بخشی در این زمینه مشاهده نشده است.

در چنین شرایطی ، نقش بازرس هیئت‌رئیسه روابط عمومی‌های استان تهران اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند ؛ جایگاهی که انتظار می‌رود صرفاً تشریفاتی نباشد و در مواجهه با مسائل حرفه‌ای حوزه روابط عمومی، امکان بررسی، پیگیری و مطالبه اصلاح را فراهم کند.

اکنون این پرسش مطرح است که اگر انتقادهای رسانه‌ای مطرح‌شده به اصلاح رویه‌ها منجر نشده‌اند، چه نهادی باید روند رسیدگی به این مطالبات را بررسی کند؟ آیا قرار است نقدها در حد پاسخ‌های مقطعی باقی بمانند یا سازوکاری برای سنجش نتیجه و پیگیری تغییرات وجود دارد؟

آسایشگاه خیریه کهریزک به دلیل ماهیت انسانی و اجتماعی فعالیت‌های خود ، بیش از هر چیز به اعتماد عمومی و ارتباط مؤثر با رسانه‌ها نیاز دارد. روابط عمومی چنین مجموعه‌ای نمی‌تواند تنها به انتشار اخبار بسنده کند بلکه باید پاسخ‌گو ، پیگیر و پذیرای نقدهای سازنده باشد.

از این رو ، انتظار می‌رود بازرس هیئت‌رئیسه روابط عمومی‌های استان تهران با بررسی موضوع ، گفت‌وگو با طرف‌های مرتبط و پیگیری مطالبات مطرح‌شده ، برای رفع مشکلات احتمالی و بهبود تعامل این مجموعه با رسانه‌ها اقدام کند.

این مطالبه نه با هدف تخریب یک مجموعه خیریه ، بلکه برای تقویت پاسخ‌گویی و ارتقای استانداردهای حرفه‌ای روابط عمومی مطرح می‌شود چرا که اعتبار این جایگاه ، زمانی معنا پیدا می‌کند که در عمل نیز نشانه‌ای از مسئولیت‌پذیری و پیگیری دیده شود و صد البته نقدها زمانی ارزشمند میشوند که به اصلاح منجر شوند . اکنون اما نوبت ورود و پیگیری مسئولانه است.